Wniosek o ogłoszenie upadłości w Niemczech

  • Doprowadzenie do skazania zarządu za bankructwo w Niemczech

    Praktyka niemieckiego prawa upadłościowego należy do jednej z ważniejszych specjalizacji w kancelarii. Kancelaria podejmuje działania prawne w obu obszarach tzn. stricte w zakresie niemieckiego prawa upadłościowego, jak również w zakresie przestępstw towarzyszących upadłości. Najpowszechniejsze delikty karne związane z upadłością to: niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie – Insolvenzverschleppung, oszustwo – Betrug oraz bankructwo – Bankrott.

    Głównym problemem polskich przedsiębiorstw jest niespodziewana upadłość niemieckiego kontrahenta i związana z tym konieczność zgłoszenia wierzytelności w niemieckim postępowaniu upadłościowym. Stosunkowo częstym przypadkiem jest złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości krótko po wykonaniu usługi przez polskiego przedsiębiorcę. W takim przypadku rodzą się wątpliwości, czy zlecając usługę niemiecki kontrahent nie działał ze świadomością pokrzywdzenia swojego polskiego wierzyciela. Jeżeli zamawiający działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez przedstawienie nieprawdziwych danych np. dotyczących swojej sytuacji finansowej, celowo wywołał u polskiego przedsiębiorcy przekonanie, że zapłata za usługę nastąpi, wówczas może zachodzić podejrzenie popełnienia przestępstwa oszustwa. Przestępstwo oszustwa jest uregulowane w § 263 StGB (niemieckiego kodeksu karnego).

  • WNIOSEK O OGŁOSZENIE UPADŁOŚCI W ZŁEJ WIERZE W NIEMCZECH – WNIOSEK WIERZYCIELA O OGŁOSZNIE UPAŁDOŚCI W NIEMCZECH – NIEMIECKIE PRAWO UPADŁOŚCIOWE

    Wielokrotnie w praktyce prawniczej na obszarze Niemiec oraz w Polsce Kancelaria zetknęła się z próbami złożenia przez wierzyciela wniosku o ogłoszenie upadłości w złej wierze. Przez złą wiarę traktujemy wniosek o ogłoszenie upadłości, który został złożony przez wierzyciela w celu wymuszenia płatności od dłużnika z pominięciem dochodzenia jej w normalnym postępowaniu cywilnym. Zwykle złożeniu takiego wniosku towarzyszy groźba powiadomienia kontrahentów dłużnika o „toczącym się postępowaniu upadłościowym” lub informacja taka jest rozsyłana do kluczowych partnerów handlowych dłużnika. Nasza Kancelaria doradzała dłużnikom już w podobnych sytuacjach, które wymagały podjęcia szybkich i zdecydowanych działań. Wskazać należy, że takie działania wierzyciela polegające na podważaniu sytuacji finansowej dłużnika wobec jego kontrahentów mogą stanowić czyny nieuczciwej konkurencji i wiązać się z określoną odpowiedzialnością prawną.  

    Przedmiotem niniejszego artykułu będą jednak rozważania na temat konsekwencji złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości przez dłużnika w złej wierze lub w celu wymuszenia płatności w niemieckim postępowaniu upadłościowym. Wniosek taki określa się w Niemczech jako Druck-Antrag. Artykuł nie omawia konsekwencji prawnych wynikających z nieuczciwej konkurencji oraz innych ustaw.  

    Przesłanki wniosku o ogłoszenie upadłości złożonego przez wierzyciela

    Zgodnie z treścią § 14 ust. 1 niemieckiego rozporządzenia o upadłości (Insolvenzordnung) wniosek wierzyciela jest dopuszczalny, o ile wierzyciel ma interes prawny w ogłoszeniu upadłości i uprawdopodobni swoją wierzytelność oraz podstawę ogłoszenia upadłości.

    Generalnie wierzyciel nie ma interesu prawnego w ogłoszeniu upadłości dłużnika, jeżeli w ten sposób chce uzyskać zaspokojenia swoich należności tzn. z pominięciem dochodzenia wierzytelności na drodze sądowej. Interes prawny nie występuje również, jeżeli wierzyciel składając wniosek o ogłoszenie upadłości dąży do osiągnięcia celów, które są sprzeczne z istotą prawa upadłościowego np. nieuczciwa konkurencja (tak H. Bußhardt [w:] E. Braun (red.),Insolvenzordnung (InsO). Kommentar, C.H.Beck 2017, S. 121).

    Uprawdopodobnienie wierzytelności powinno odbywać się poprzez jej logiczne wyjaśnienie i przedłożenie odpowiedniej dokumentacji.

    Podstawą ogłoszenia upadłości jest niewypłacalność w rozumieniu § 17 niemieckiego rozporządzenia o upadłości. Niewypłacalność dłużnika może być wykazywana m.in. poprzez przedłożenie zaświadczenia od niemieckiego komornika o bezskuteczności egzekucji.