Build your business with smart financing
Protect and preserve your success
Get much more than a checking account
Previous Next Play Pause
1 2 3

Aktualności

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

W przypadku przestępstw o charakterze transgranicznym tzn. takich, w których przestępstwo zostało popełnione w jednym kraju, a pokrzywdzony znajduje się w innym kraju pojawia się pytanie gdzie należy złożyć zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa. Odpowiedź na to pytanie nie zawsze jest jednoznaczna. Inna odpowiedź będzie dotyczyła przestępstw pospolitych, a inna skomplikowanych przestępstw gospodarczych.

Z naszego doświadczenia wynika, że w przypadku przestępstw z tzw. elementem zagranicznym warto złożyć zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa w państwie, w którym mieszka sprawca czynu zabronionego lub państwie, które uznawane jest za miejsce popełnienia przestępstwa.

Dla skutecznego działania policji niezbędne jest podjęcie natychmiastowych działań np. zabezpieczenie nagrań z monitoringu, zabezpieczenie pieniędzy na rachunku bankowym, zabezpieczenie pojazdu. Jeżeli zawiadomienie złożymy w Polsce, a większość działań będzie musiała być podjęta w Niemczech, zachodzi ryzyko, że pewne czynności nie zostaną wykonane lub zostaną wykonane z dużym opóźnieniem. Przede wszystkim polskie służby nie mogą wykonywać bezpośrednio czynności na terenie innego kraju. Czynności za granicą muszą być wykonywane w ramach pomocy prawnej. Innymi słowy polskie organy muszą się zwrócić o przeprowadzenie czynności do organów wymiaru sprawiedliwości obcego państwa.

Złożenie zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa w państwie jego popełnienia może mieć również inny aspekt. Przykładowo brak płatności za fakturę dla polskich organów może mieć charakter sprawy cywilnej i skutkować odmową wszczęcia śledztwa. Tymczasem lokalne organy na podstawie innych prowadzonych wobec tej samej osoby spraw mogą posiadać wiedzę, że jest więcej pokrzywdzonych przez tego samego sprawcę, co sugeruje, że firma prowadzi działalność oszukańczą.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Przewoźnik w transporcie międzynarodowym korzysta z przywileju ograniczenia odpowiedzialności za szkodę do kwoty frachtu. Zgodnie z treścią art. 23 ust. 5 Konwencji CMR w razie opóźnienia dostawy, jeżeli osoba uprawniona udowodni, że wynikła stąd dla niej szkoda, przewoźnik obowiązany jest zapłacić odszkodowanie, które nie może przewyższać kwoty przewoźnego.

W transporcie międzynarodowym często dochodzi do sytuacji, w której przewoźnik wykonuje kolejny transport na zlecenie tego samego podmiotu, a nie otrzymał jeszcze wynagrodzenia za wcześniejsze usługi. Zdarza się, że w takiej sytuacji przewoźnik wstrzymuje wykonanie transportu uzależniając dostawę od uprzedniej płatności zaległych faktur. W konsekwencji dochodzi do wykonania przewozu po terminie. Takie zachowanie może wiązać się dla przewoźnika z dotkliwy konsekwencjami finansowymi, w szczególności, jeżeli zachowanie przewoźnika doprowadzi do przestoju produkcji lub innego zdarzenia powodującego wysokie starty finansowe.

Stosownie do treści art. 29 ust. 1 Konwencji CMR przewoźnik nie ma prawa korzystać z postanowień niniejszego rozdziału, które wyłączają lub ograniczają jego odpowiedzialność albo które przenoszą na drugą stronę ciężar dowodu, jeżeli szkoda powstała wskutek złego zamiaru przewoźnika lub jego niedbalstwa, które według prawa obowiązującego w miejscu prowadzenia sprawy sądowej uważane jest za równoznaczne ze złym zamiarem.

W orzecznictwie niemieckim przyjmuje się, że wykonanie rzekomego prawa zatrzymania przez przewoźnika wyłącza ograniczenie odpowiedzialności przewoźnika do kwoty frachtu (tak Koller, Transportrecht, Kommentar (6. Aufl.) § 435 HGB, Rz. 8 i wskazane tam orzecznictwo). Innymi słowy przewoźnik będzie ponosił odpowiedzialność za szkodę spowodowaną takim nieuprawnionym wstrzymanie wykonania transportu.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

W praktyce naszej Kancelarii często zdarzają się sytuacje, że w stosunku do niemieckiego dłużnika zostało ogłoszone w Niemczech postępowanie upadłościowe, a polski kontrahent nie zdążył jeszcze wystawić faktur lub termin wymagalności faktur jeszcze nie nastąpił. Taki problem pojawia się zwykle przy realizacji dużych inwestycji, jak montaż światłowodów, przekaźników sieci komórkowej, instalacji urządzeń farm wiatrowych, czy w branży budowlanej. Gdzie prace są ewidencjonowane i rozliczane przy użyciu platformy internetowej i wymagają uprzedniej akceptacji ze strony zamawiającego.

Tego rodzaju sprawy są ze swojej natury bardzo skomplikowane, nie tylko od strony prawno-podatkowej, ale również od strony dowodowej. Trudno jest wystawić fakturę w stosunku do usługi, która nie uzyskała jeszcze formalnej akceptacji ze strony upadłego zamawiającego. Często zdarza się, że wierzyciel musi długo czekać na sprawdzenie wierzytelności przez syndyka.

Odpowiadając na pytanie dotyczące wymagalności roszczeń, które w chwili ogłoszenia upadłości były jeszcze niewymagalne kwestię tą rozstrzyga § 41 ust. 1 niemieckiego prawa upadłościowego – Insolvenzordnung (dalej InsO). Zgodnie z treścią tego przepisu niewymagalne roszczenia są uznawane za wymagalne.

Innymi słowy z chwilą ogłoszenia upadłości niewymagalne wierzytelności stają się wymagalne. W literaturze przedmiotu wskazuje się, że § 41 ust. 1 InsO wymaga, aby wierzytelność w chwili otwarcia postępowania upadłościowego już istniała, a termin jej wymagalności był znany, nawet jeżeli nie jest jeszcze wskazany (tak. Bäuerle [w:] Braun i in., Insolvenzordnung. Kommentar, C.H.Beck, 7. Aufl., S. 329).

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Wprowadzenie

W dniu 27 marca 2020 roku niemiecki parlament Bundestag uchwalił ustawę o łagodzeniu skutków pandemii COVID 19 w prawie cywilnym, upadłościowym i karnym. Celem ustawy jest umożliwienie przedsiębiorcom kontynuowania działalności gospodarczej pomimo problemów z płatnościami spowodowanymi przez pandemię. Niemiecki ustawodawca chroni w ten sposób przedsiębiorców przed koniecznością złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, których kondycja finansowa dotychczas była dobra, a którzy zostali dotknięci skutkami pandemii koronawirusa.

Na wstępie należy zaznaczyć, że do zapisów ww. ustawy należy podchodzić z odpowiednią rozwagą i interpretować ją z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy. Biorąc pod uwagę specyfikę niemieckiego prawa upadłościowego należy skonsultować skutki prawne wynikające z tej ustawy z doświadczonym prawnikiem.

Niniejszy artykuł nie ma charakteru wyczerpującego i porusza jedynie interesujące zagadnienia wynikające z doświadczenia kancelarii. Na końcu artykułu zamieściliśmy link do treści ustawy.    

Obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w Niemczech

Zgodnie z § 15a ust. 1 zd. 1 niemieckiego prawa upadłościowego – Insolvenzordnung (InsO), jeżeli osoba prawna stanie się niewypłacalna lub nadmiernie zadłużona, członkowie organu przedstawicielskiego lub likwidatorzy muszą złożyć wniosek o wszczęcie postępowania upadłościowego bez zawinionej zwłoki, jednakże nie później niż trzy tygodnie po wystąpieniu niewypłacalności lub nadmiernego zadłużenia.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

▪ Wprowadzenie

Zagadnieniem, które interesuje wielu przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w Niemczech jest odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe wobec niemieckiego urzędu skarbowego. Tematyka ta zyskuje na szczególnym znaczeniu w kontekście niemieckiego prawa upadłościowego. Przedsiębiorcy stojący przed koniecznością złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w Niemczech poszukują odpowiedzi na pytanie, czy długi podatkowe podlegają umorzeniu w niemieckim postępowaniu upadłościowym.

 ▪ Decyzja podatkowa w Niemczech

Pytania dotyczące odpowiedzialności za długi podatkowe pojawiają się zwykle na początku roku, gdy przedsiębiorcy dokonują rozliczenia rocznego i otrzymują z niemieckich urzędów skarbowych – Finanzamt decyzje podatkowe – Steuerbescheid, z których wynika wysokość podatku do zapłaty.

Jeżeli firma od niedawna prowadzi działalność gospodarczą w Niemczech i po raz pierwszy rozlicza się z niemieckim fiskusem może być dla niej sporym zaskoczeniem konieczność jednorazowej zapłaty podatku za cały rok. Do takiej sytuacji dojdzie w przypadku, gdy przedsiębiorca nie odprowadzał regularnie zaliczek na podatek, nie tworzył rezerw na podatek, a przy okazji miał znaczny obrót i  w całości zużył przychód. Prowadzenie działalności gospodarczej w Niemczech wymaga dużej samodyscypliny.