Na przestrzeni ostatnich lat statystyki dotyczące przestępstwa oszustwa mają niestety tendencję wzrostową zarówno w Polsce, jak i w Niemczech.

Popełnianie przestępstw oszustwa ułatwia rozwinięta komunikacja elektroniczna. Przestępcy mogą działać obecnie przez internet, wiadomości E-mail, komunikatory. Na potrzeby popełniania przestępstw tworzone są nierzadko profesjonalne strony internetowe mające uwiarygadniać oszusta, wysyłane są wiadomości E-Mail, które udają wiadomości od kontrahentów itp. Z uwagi na brak czasu, wysokie koszty podróży, decyzję o zakupie towaru, maszyny budowlanej, zamówieniu usługi, podejmujemy często na odległość na podstawie internetowej oferty lub na podstawie informacji zawartych na stronach internetowych. Oszustami mogą się również okazać długoletni kontrahenci biznesowi, którzy swoją nierentowną działalność finansują swoją naszym kosztem.

Jak zatem ustalić, czy faktycznie padło się ofiarą oszustwa, czy być może jest to wyłącznie fałszywe nasze przekonanie? Odpowiedź na pytanie dlaczego tak ważne jest ustalenie, czy doszło do oszustwa znajduje się w podsumowaniu niniejszego artykułu.

Zgodnie z polskim kodeksem karnym kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8 - art. 286 § 1 kodeksu karnego.

Punktem wyjścia jest zatem ustalenie:

1. czy doszło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (np. straciłem określoną kwotę pieniędzy, straciłem jakiś przedmiot itp.),
2. czy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem doszło dlatego, że inna osoba wprowadziła mnie w błąd (np. obiecała wysłać towar i tego nie zrobiła, zdeklarowała się do wyprodukowania danego produktu i tego nie zrobiła, zadeklarowała, że spłaci pożyczkę, odda mi pieniądze itp.), bądź wyzyskała błąd lub niezdolność do pojmowania przeze mnie przedsiębranego działania,
3. czy sprawca działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

W niniejszym artykule postaramy się odpowiedzieć na pytanie kto zgodnie z polskim prawem może być spadkobiercą ustawowym.

Wiele osób posiada dalszych, bądź bliższych krewnych w Polsce. Jak zatem sprawdzić czy po śmierci osoby najbliższej mieszkającej na stałe w Polsce przysługuje spadek?

Polskie prawo spadkowe reguluje w sposób kompleksowy kwestie spadkobrania ustawowego - czyli takiego, gdy osoba zmarła (spadkodawca) nie pozostawiła testamentu, czyli nie rozporządziła na wypadek śmierci.

Naczelną zasadą polskiego prawa spadkowego wyrażoną w art. 931 § 1 kodeksu cywilnego jest dziedziczenie przez małżonka oraz dzieci zmarłego. Osoby te dziedziczą co do zasady w częściach równych - z tym jednak zastrzeżeniem, że część przypadająca dla małżonka nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. Niezależnie zatem od ilości dzieci posiadanych przez spadkodawcę, małżonek zmarłego zawsze otrzyma przy dziedziczeniu ustawowym minimum jedną czwartą całości spadku. Pozostała część spadku będzie podlegać podziałowi między dzieci zmarłego.

Podkreślić jednak należy, że zgodnie z art. 935¹ kodeksu cywilnego w przypadku gdy małżonkowie pozostają w separacji - przepisów o powołaniu do dziedziczenia z ustawy nie stosuje się.

Pamiętać należy także, o sytuacji gdy spadkodawca za życia wystąpił o orzeczenie rozwodu lub separacji z winy drugiego małżonka, a żądanie to było uzasadnione - w takiej sytuacji małżonek zmarłego jest również wyłączony od dziedziczenia.

Jeśli natomiast spadkodawca pozostawał w związku małżeńskim, lecz nie podsiadał dzieci - do spadku z ustawy powołani będą jego małżonek i rodzice, stosownie do regulacji z art. 932 § 1 kodeksu cywilnego.

Jeżeli jednak zmarły nie pozostawał w związku małżeńskim i nie posiadał dzieci to zgodnie z regulacją wyrażoną w art. 932 § 3 kodeksu cywilnego cały spadek przypada rodzicom spadkodawcy w częściach równych.

Natomiast gdy zmarły nie pozostawał w związku małżeńskim i nie posiadał dzieci, a nadto jeden z rodziców zmarł wcześniej od spadkodawcy - wówczas udział spadkowy przypadający nieżyjącemu rodzicowi przypada rodzeństwu spadkodawcy w częściach równych.